Φωτογραφικό Workshop στο Μαρόκο (Απρίλιος 2025)

Εισαγωγή

©Ταξιάρχης Γερονίκος

Σε κάθε φωτογραφική σεζόν διοργανώνεται ένα ταξιδιωτικό φωτογραφικό workshop εντός συνόρων και ένα αντίστοιχα εκτός Ελλάδας. Τον Απρίλιο του 2025 σειρά είχε το Μαρόκο με το Μαρακές την μοναδική τους φυσική ομορφιά και παράδοση.

"Κάθε φωτογραφικό workshop μας βασίζεται σε ένα γνωστό και οργανωμένο πρόγραμμα.

Οι συμμετέχοντες έχουν από πριν αναλυτικά όλα τα σημεία φωτογράφισης καθώς και το τι θα φωτογραφίσουμε στο κάθε μέρος. Σκοπός είναι να ξέρουν απο πρίν το πρόγραμμα που πάντα περιλαμβάνει ελεύθερο προσωπικό χρόνο ώστε ξέρουν τι ακολουθεί και να αισθάνονται άνετα. Αυτό μας επιτρέπει να επικεντρωνόμαστε στην ουσία: να ζούμε την εμπειρία και να δημιουργούμε εικόνες.

Σε κάθε σημείο φωτογράφισης γίνεται μια εισήγηση σχετικά με το σημείο, τα τεχνικά και την προσέγγιση που θα ακολουθήσουμε. Ο εισηγητής ειναι πάντα διαθέσιμος να επιλύσει σχετικές απορίες."

Στο Μαρακές, από τις 12 έως τις 17 Απριλίου βιώσαμε ένα τετραήμερο γεμάτο εικόνες, δράση, παράδοση και διάφορες βαθμίδες φωτογραφικής δυσκολίας. Από την κεντρική πλατεία Τζαμάλ εν Φνα, τα σοκάκια της Μεδίνα αλλά και τους πρόποδες της οροσειράς Άτλας αποκομείσαμε μοναδικές εμπειρίες αλλά τραβήξαμε και εξαιρετικές φωτογραφίες.

"Σε κάθε workshop, η αξία δεν βρίσκεται μόνο στις φωτογραφίες που θα προκύψουν, αλλά κυρίως στη δυναμική της ομάδας. Όταν υπάρχει θετική ενέργεια, συνεργασία και καλή χημεία, η δημιουργική διαδικασία γίνεται πιο άνετη, πιο αυθόρμητη και πιο ουσιαστική. Στο Μαρόκο, όλα αυτά τα στοιχεία συναντήθηκαν και λειτούργησαν ιδανικά"

---

1η Ημέρα – Πρώτη επαφή με τη Medina

Το απόγευμα της άφιξης αφού βολευτήκαμε στα δωμάτια μας και κάναμε μια αναγωνριστική βόλτα στη κεντιρκή πλατεία της παλίας πόλης Jemaa el-Fnaa μπήκαμε κατευθείαν στη Medina, με τη βοήθεια ενός εξαιρετικά φιλικού και έμπειρου ξεναγού. Η περιήγηση δεν είχε χαρακτήρα τουριστικής ξενάγησης, αλλά λειτούργησε ως ουσιαστική εισαγωγή στους ρυθμούς, στους άγραφους κανόνες και στη λογική της πόλης.

Μας έδωσε πολύτιμα tips: από το πού αξίζει πραγματικά να δοκιμάσει κανείς το ξακουστό αρνάκι που λιώνει στο χέρι σου, μέχρι ποια σημεία προσφέρουν καλύτερο φως και μεγαλύτερο φωτογραφικό ενδιαφέρον. Ήταν μια πρώτη ανάγνωση της Medina, που έβαλε γερά θεμέλια για τις επόμενες ημέρες. Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ξενάγηση μια δυνατή μπόρα μας ανάγασε να τη διακόψουμε και παραμείναμε για λίγη ώρα μέσα σε ένα κατάστημα στην μεδίνα που εμπρορεύονταν δερμάτινα είδη όπως ζώνες και τσάντες.

Το βράδυ μείναμε κοντά στην El Fna, όπου και διαμέναμε, και γευτήκαμε τοπική κουζίνα σε χαλαρή ατμόσφαιρα και ζωντανή παραδοσικαή μουσική. Η πόλη άρχισε ήδη να μας φαίνεται πιο οικεία.

Ημέρα 2η – Φως, όρια και αληθινές ιστορίες

Η δεύτερη ημέρα ξεκίνησε με φοβερή λιακάδα. Κινηθήκαμε στη Medina, την παλιά αγορά της πόλης, και στα στενά του ιστορικού κέντρου, τα souks, με στόχο την αναζήτηση ιστοριών. Από νωρίς έγινε σαφές πως η προσέγγιση των ανθρώπων δεν ήταν πάντα εύκολη. Πολλοί δίσταζαν ή αρνούνταν να φωτογραφηθούν, γεγονός που μας ανάγκασε να δουλέψουμε με μεγαλύτερη υπομονή, παρατήρηση και σεβασμό.

Μέσα σε αυτή τη διαδικασία, προέκυψε ένα απρόσμενο και ιδιαίτερα δυνατό εύρημα: το βυρσοδεψείο. Εκεί μας επετράπη να πλησιάσουμε και να φωτογραφίσουμε. Σε διαφορετικά δωμάτια εργάζονταν άνθρωποι από 14 έως και 70 ετών, κάτω από σκληρές αλλά απόλυτα αληθινές συνθήκες. Οι εικόνες που δημιουργήθηκαν είχαν βάθος, ένταση και μια ξεκάθαρη αίσθηση ανθρώπινης συνέχειας στον χρόνο.

Το απόγευμα κάναμε στάση σε ένα πολύ όμορφο καφέ–εστιατόριο για φαγητό και ξεκούραση και συνεχίσαμε τη φωτογράφιση στα souks με πιο ήρεμο ρυθμό. Επόμενο σημείο συνάντησης ήταν το μοναδικό Μουσείο Φωτογραφίας, στεγασμένο σε ένα εξαιρετικά όμορφο riad στο κέντρο της πόλης — ένας χώρος έμπνευσης και παύσης.

Λίγο αργότερα, μια δυνατή βροχή μάς ανάγκασε να διακόψουμε. Το βράδυ κλείσαμε τη μέρα σε ένα πολύ όμορφο εστιατόριο στο κέντρο της πόλης, με ζωντανή μουσική από κιθαρίστα, προσθέτοντας ατμόσφαιρα σε μια ήδη γεμάτη και έντονη ημέρα.

3η Ημέρα – Αρχιτεκτονική και αντιθέσεις

Η τρίτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στην αρχιτεκτονική και στη μετάβαση ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές του Μαρακές. Ξεκινήσαμε με επίσκεψη στο παλάτι Bahia. Παρότι φτάσαμε νωρίς, ο χώρος ήταν ήδη γεμάτος από τουρίστες και μέρος του βρισκόταν υπό συντήρηση, γεγονός που δεν μας επέτρεψε να απολαύσουμε τους κήπους. Παρ’ όλα αυτά, οι αυλές, τα πλακάκια, οι εσωτερικοί χώροι και οι λεπτομέρειες της διακόσμησης προσέφεραν έντονο φωτογραφικό ενδιαφέρον και πολλές αφορμές για παρατήρηση.

Μετά κάναμε μια στάση για καφέ στην πλατεία της Εβραϊκής συνοικίας. Αφού γέμισαν λίγο οι μπαταρίες μας, το πρόγραμμά μας συνεχίστηκε με το παλάτι El Badi, το οποίο αποτέλεσε μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Μεσαιωνικό, ανοιχτό και ωμό, μας μετέφερε σε άλλη εποχή. Οι μεγάλες κλίμακες, τα ερείπια και το φως δημιούργησαν μια αίσθηση χρόνου που έχει σταματήσει. Εκεί η φωτογραφία έγινε πιο λιτή και στοχαστική, με έμφαση στη μορφή, την υφή και την ατμόσφαιρα.

Το απόγευμα περπατήσαμε προς τη νέα πόλη του Μαρακές, φωτογραφίζοντας καθ’ όλη τη διαδρομή. Οι ρυθμοί της πόλης ξεδιπλώνονταν μπροστά μας: άνθρωποι που πήγαιναν στην αγορά, παιδιά που επέστρεφαν από το σχολείο, μεταφορείς και αχθοφόροι με τα καρότσια τους να ξεκουράζονται περιμένοντας κάποιον να τους χρειαστεί. Κάναμε μια στάση στο τζαμί Koutoubia και στη μεγάλη πλατεία μπροστά του, πριν συνεχίσουμε με ταξί προς τη νέα πόλη, καθώς η κούραση ήταν πλέον αισθητή.

Η μετάβαση ήταν άμεση και ξεκάθαρη. Με το που κατεβήκαμε στην πλατεία Guizel, ακριβά sportscar, ευρωπαϊκός αέρας και γνωστές αλυσίδες καταστημάτων μας προσγείωσαν ξαφνικά σε έναν πιο δυτικό τρόπο ζωής. Μεσημεριανό σε ιταλικό εστιατόριο και καφές στην κεντρική πλατεία της σύγχρονης πόλης μάς έδωσαν μια διαφορετική, πιο οικεία οπτική του Μαρόκου. Δεν υπήρχε ιδιαίτερη διάθεση για φωτογράφιση σε ένα περιβάλλον τόσο κοντινό σε όσα γνωρίζουμε, ειδικά μετά την ένταση και τη μοναδικότητα του ιστορικού κέντρου, οπότε αρκεστήκαμε στην παρατήρηση και σε έναν καφέ.

Το βράδυ επιστρέψαμε στην El Fna για νυχτερινή φωτογράφιση. Καλλιτέχνες και ερασιτεχνικά συγκροτήματα έστηναν κύκλους, παίζοντας παραδοσιακή μουσική και ζητώντας συμμετοχή, χειροκρότημα και χρήματα — μια παράδοση της πλατείας. Στις καντίνες υπήρχε πολύς κόσμος που έτρωγε, όμως οι περισσότεροι Μαροκινοί δεν ήθελαν να φωτογραφηθούν.

Έτσι, χαθήκαμε ξανά στα στενά της Medina. Τη νύχτα, η περιοχή ήταν εντελώς διαφορετική: πιο ήσυχη, σχεδόν απόκοσμη. Σοκαριστική λεπτομέρεια ήταν ότι σε ορισμένα σημεία, σακούλες που έμοιαζαν με σκουπίδια αποκαλύπτονταν ως κουλουριασμένοι άστεγοι. Η El Fna το βράδυ είναι γεμάτη έντονες αντιθέσεις — σε πλήρη αντίθεση με το πρωί, όπου τα πάντα σφύζουν από ζωή και κίνηση.

Ημέρα 4η – Εκτός πόλης, εκτός χρόνου

Η τέταρτη ημέρα μάς έβγαλε έξω από τον Μαρακές. Πριν ξεκινήσει η πεζοπορία στο βουνό του Άτλαντα, επισκεφθήκαμε μια τεράστια τοπική αγορά, απλωμένη μέσα στη λάσπη και γεμάτη ζωή. Εκεί μπορούσες να βρεις τα πάντα: ζωντανά, κουζινικά, bluetooth ηχεία, γιατρό, κουρέα, ράφτη, ακόμη και ανταλλακτικό εμπόριο. Ένα παζάρι βγαλμένο από άλλη εποχή, που θύμιζε έντονα την ελληνική επαρχία των δεκαετιών ’60–’70.

Θα μπορούσαμε να έχουμε μείνει εκεί για ώρες φωτογραφίζοντας. Οι εικόνες ήταν τόσο έντονες, που έδιναν την αίσθηση πως με μια μηχανή του χρόνου είχαμε επιστρέψει πενήντα χρόνια πίσω. Ένα μικρό και ιδιαίτερα αστείο περιστατικό σημειώθηκε όταν ο Ταξιάρχης, ύστερα από προτροπή του ξεναγού —που ήταν φίλος με τον κουρέα— κάθισε για ένα γρήγορο τριμάρισμα. Ξαφνικά, έγινε το κεντρικό θέμα φωτογράφισης, με τον ίδιο να αγχώνεται ελαφρώς, ενώ όλοι οι υπόλοιποι απολάμβαναν τη στιγμή.

Αμέσως μετά, κάναμε μια σύντομη βόλτα με καμήλες. Ντυθήκαμε με τα χρώματα των Μαροκινών και, για περίπου είκοσι λεπτά, νιώσαμε πόσο ήρεμα και εντυπωσιακά ζώα είναι. Το τοπίο ανάμεσα σε δύο πανέμορφα χωριά ήταν μοναδικό και μας έκανε να σκεφτούμε τη Σαχάρα, που όμως βρισκόταν αρκετές ώρες μακριά και θα απαιτούσε τουλάχιστον δύο επιπλέον ημέρες. Κάτι που αφήσαμε σκόπιμα πίσω — σαν υπόσχεση για μια επόμενη επιστροφή.

Στη συνέχεια ακολούθησε μια μικρή ξενάγηση στον τρόπο παρασκευής του argan oil και του τοπικού φιστικοβούτυρου. Παρακολουθήσαμε τη διαδικασία παραγωγής, δοκιμάσαμε τα προϊόντα και εντυπωσιαστήκαμε από τη γεύση και την ποιότητά τους. Φυσικά, δεν έλειψαν και τα σουβενίρ, παίρνοντας μαζί μας μικρά, αυθεντικά κομμάτια της τοπικής γαστρονομίας.

Η διαδρομή προς τον καταρράκτη ήταν απολαυστική. Περπατήσαμε μέσα στο δάσος, ανάμεσα σε ρυάκια, με θέα βερβερικά χωριά και, στο βάθος, τις χιονισμένες κορυφές του Άτλαντα. Εκεί η φωτογραφία άλλαξε χαρακτήρα και έγινε τοπιογραφία: πιο ήσυχη, πιο καθαρή, με έμφαση στο φως, την κλίμακα και την αίσθηση του τοπίου.

Η ημέρα έκλεισε με τοπική κουζίνα και θέα τα βουνά. Στην επιστροφή κάναμε μια στάση στο Secret Garden, έναν υπέροχο κήπο–καφέ, ιδανικό για γαλήνη και σκέψη. Φωτογραφίσαμε εκεί για λίγη ώρα, καθώς ο χώρος έκλεινε νωρίς, και στη συνέχεια μεταφερθήκαμε σε ένα διπλανό καφέ–εστιατόριο. Εκεί, χαλαρά και χωρίς πρόγραμμα, συζητήσαμε όσα ζήσαμε αυτή τη μοναδική και τελευταία ημέρα του workshop.

Σίγουρα θα μας μείνουν αξέχαστα η αγορά, το σκηνικό με τον Ταξιάρχη, η εμπειρία με τις καμήλες, οι γεύσεις του argan και του φιστικοβούτυρου, το τοπίο των βουνών, όλη η διαδρομή — και φυσικά ο Secret Garden.

Τελευταία Ημέρα – Χαλαρό κλείσιμο

Η τελευταία ημέρα ήταν ελεύθερη σε πρόγραμμα. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί με επίσκεψη στη Ben Youssef Mosque, μια ιστορική θρησκευτική σχολή–τζαμί, άριστα διατηρημένη και συντηρημένη, που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς του Μαρακές. Παρότι ο κόσμος ήταν αρκετός, τα διαφορετικά δωμάτια, επίπεδα και όροφοι του χώρου απορροφούσαν την κίνηση, επιτρέποντας πιο άνετη περιήγηση.

Η αρχιτεκτονική της ήταν μοναδική και προσφερόταν ιδανικά για φωτογραφία με πιο παρατηρητική, σχεδόν ειρωνική ματιά — εικόνες που θύμιζαν το ύφος του Martin Parr, όπου η ανθρώπινη παρουσία συνομιλεί άμεσα με τον χώρο.

Στη συνέχεια ακολούθησαν χαλαρές βόλτες στη Medina, αγορές αναμνηστικών και χρόνος για φωτογράφιση ανάμεσα στις μετακινήσεις. Δεν έλειψαν οι γαστρονομικές στάσεις, με το παραδοσιακό αρνάκι —που έχει δοκιμάσει και προτείνει ακόμη και ο Gordon Ramsay— αλλά και οι στιγμές χαλάρωσης, με τα κορίτσια της παρέας να δοκιμάζουν χένα στα χέρια.

Το τελευταίο βράδυ το περάσαμε σε παραδοσιακό εστιατόριο στην El Fna, με χορό από χανουμάκια και έντονη, γιορτινή ατμόσφαιρα. Εκεί συνειδητοποιήσαμε πόσο όμορφα είχαμε περάσει και πόσο γεμάτοι φεύγαμε — όχι μόνο από εικόνες, αλλά και από εμπειρίες.

Επιστρέψαμε την επόμενη ημέρα με τις μπαταρίες της φωτογραφικής — και της ταξιδιωτικής εμπειρίας — περισσότερο από γεμάτες. Θα θέλαμε σίγουρα δύο ημέρες ακόμα. Αλλά πάντα αφήνεις κάτι πίσω. Κάτι που μένει ανοιχτό και σε καλεί να επιστρέψεις.

Δείτε τις φωτογραφίες από την έκθεση Marrakesh The Red City εδώ

🌍 Επόμενο ταξιδιωτικό workshop της νέας σεζόν εκτός συνόρων:

Ισλανδία 24-31 Μαρτίου 2026

• Αν θες να ζήσεις μαζί μας το επόμενο ταξίδι, δήλωσε ενδιαφέρον στη φόρμα συμμετοχής και θα σου στείλουμε περισσότερες πληροφορίες για το πλάνο, προτεινόμενο εξοπλισμό και tips προετοιμασίας.

• Σε κάθε ταξιδιωτικό workshop oι θέσεις είναι περιορισμένες για να διατηρούμε την ποιότητα της καθοδήγησης και το ζεστό κλίμα της ομάδας. Σε περιμένουμε! ✈️📷

• Σύντομα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα.

Δήλωσε Συμμετοχή