Ξανθή Γιάννη

Δύο άνθρωποι υπάρχουν χωρίς να φαίνονται. Οι σκιές τους στέκονται στον τοίχο και τα ανακλάσεις τους βυθίζονται στο νερό, δημιουργώντας μια δεύτερη πραγματικότητα. Η φωτογραφία γίνεται παιχνίδι ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία, και αυτό που μένει δεν είναι οι άνθρωποι, αλλά το ίχνος τους.